Verslag van 'The Caveman' door Puck Boelaars

Mijn eerste adoptievoorstelling voor het jongerenpanel was de voorstelling The Caveman van Peter Faber. Met veel humor en contact met het publiek legt Peter Faber het verschil tussen mannen en vrouwen uit.

De voorstelling is gebaseerd op de visie dat mannen jagers zijn en vrouwen sprokkelaars. Kijk bijvoorbeeld maar eens naar hun shopgedrag: een man gaat recht op zijn doel af, hij jaagt op een nieuwe blouse. Een vrouw kijkt even hier en dan weer daar om bij het begin weer te eindigen. Een vrouw sprokkelt zich een weg naar een nieuwe garderobe en als een stel vrouwen om een bak chips zitten en deze leeg raakt, gaan ze hem samen vullen: ze doen aan samenwerken. Bij mannen is dat anders, zij onderhandelen: na wat overleggen is er één de pineut. Iedereen heeft zijn eigen functie die op alles toe te passen is.

Ik vond het leuk dat Peter Faber voor het begin van de voorstelling iedereen een hand gaf voordat we de zaal in liepen. Toen ik in de zaal zat viel het vooral op dat er veel ouderen de voorstelling bezochten, terwijl ik zelf met mijn vader ben geweest. Toen doe voorstelling begon waren ook eerst de zaallichten nog aan, zodat Peter Faber ons nog kon zien en er nog contact was. In het begin kreeg ik eigenlijk al gelijk het idee dat de voorstelling voor mannen en vrouwen is die een relatie hebben, aangezien hij het daar steeds over had. Zelf vond ik de voorstelling niet zo heel erg leuk, hoewel er wel momenten in zaten waar ik hartelijk om heb gelachen. De rest van de zaal was een stuk enthousiaster, het lag dus waarschijnlijk aan het leeftijdsverschil...

Puck Boelaars
Jongerenpanel Munttheater Weert