Met de nieuwe interviewserie ‘In de Spotlight’ zetten we betrokkenen personen bij/van het Munttheater in de schijnwerpers. Voor onze theaterbrochure 2026-2027 zijn door Laury van Enckevort vijf gezelschappen of personen geïnterviewd. Op de website zijn de complete interviews te vinden.
 

In gesprek met de leverancier van de vlaaien voor artiesten, voor de bezoekers tijdens matineevoorstellingen en over de benoeming van ‘vlaai’ als immaterieel cultureel erfgoed; bakkerij Vries.

We spraken onze gewaardeerde leverancier van de vlaaien: Bakker Vries. Ten eerste voorziet Bakker Vries de artiesten die optreden in ons theater van de heerlijke Limburgse vlaai. Ook voorzien zij de bezoekers van de matineevoorstellingen — middagvoorstellingen — van deze lekkernij die sinds januari 2024 erkend is als cultureel erfgoed: de Limburgse Vlaai. 

We spraken de derde generatie bakkers: “Wij bestaan sinds 1952. Mijn opa is de bakkerij begonnen, toen heeft mijn vader de zaak gehad en sinds 15 jaar doen Iris en ik het. Wij zijn dus de 3e generatie die dat doen. Bakker Vries staat bekend om de vlaaien: Weert de Vlaai-stad.” In al die jaren zijn er dingen veranderd binnen de bakkerij; het assortiment is veranderd; uitgebreider geworden, maar het recept voor de Limburgse vlaai is hetzelfde gebleven. “Het is nog steeds hetzelfde recept als waar ze in 1952 mee zijn begonnen. Wij geloven dat ons recept echt uniek is.” 

Dat Bakker Vries’ vlaai het lekkerste ooit is blijkt wel uit het feit dat artiesten die vaker in ons theater optreden inmiddels verzoeknummertjes doorgeven voor het soort vlaai dat ze lekker vinden. Artiesten bezoeken de bakkerij ook regelmatig om de Limburgse vlaai mee te nemen voor het thuisfront. Bakker Vries vertelt over een recent bezoek van Tineke Schouten aan de bakkerij. “Tineke Schouten’s chauffeur kwam de winkel in en ik ging naar de auto toe die bij ons geparkeerd stond op de oprit om ze vriendelijk te verzoeken om plaats te maken voor de bezorgers. Toen dacht ik ‘hey die vrouw komt me wel bekend voor’ en toen hoorde ik later dat Tineke Schouten naar de chauffeur in de winkel kwam voor de sleutel.”

Natúúrlijk moesten we het ook even hebben over de benoeming van Limburgse Vlaai tot immaterieel cultureel erfgoed. Daarover zegt hij het volgende: “Ik denk dat het voordat het cultureel erfgoed was, ook al leefde: de Limburgse vlaai, maar het leeft gewoon nóg meer.”