Naast een verduidelijking van haar werkzaamheden, vroegen we ook naar haar ervaringen als werknemer van het Munttheater. “Er is veel betrokkenheid onder de collega’s en een groot verantwoordelijkheidsgevoel, niet alleen richting het Munttheater, maar vooral ook richting bezoekers, makers en de regio. Dat geeft het werk een menselijk karakter dat ik heel waardevol vind.” Hoe dat er dan uitziet; betrokkenheid en verantwoordelijkheidsgevoel richting bezoekers en regio? “Veel collega’s kennen onze vaste gasten goed. Voor mij zit de meerwaarde in het verbinden van die dagelijkse praktijkervaring met bredere inzichten uit publieksontwikkeling, toegankelijkheid en positionering.”

Ze geeft aan dat ze in de tijd dat ze bij het Munttheater werkt, geraakt is door  hoeveel er in een theater samenkomt. “Niet alleen artistieke kwaliteit, maar ook zorg, afstemming, gastvrijheid en betrokkenheid. Achter elke voorstelling schuilt veel werk dat vaak onzichtbaar blijft, terwijl juist dat werk bepaalt hoe mensen een plek ervaren.” 

Ook ziet ze hoe cultuur in de praktijk meer kan betekenen dan ontspanning alleen. “Een theater kan ontmoeting mogelijk maken, talent zichtbaar maken, generaties samenbrengen en mensen even ruimte geven om aan het dagelijks leven te ontsnappen. Die maatschappelijke betekenis spreekt mij erg aan.”

Fransisca geeft aan niet altijd aanwezig te zijn bij voorstellingen. Tóch staat ze continu in verbinding met het publiek. “Dat gebeurt via communicatie, publieksreacties, bezoekersdata en de manier waarop mensen zich tot onze programmering verhouden. Daardoor krijg ik goed inzicht in wat mensen aanspreekt, wat zij zoeken in culturele beleving en hoe het theater daarop kan inspelen.”